«Η Ατζέντα 21 του ΟΗΕ και η Μεγάλη Επαναφορά.

Η πτώση από τον φιλελευθερισμό στον τεχνοκρατισμό και τον διανθρωπισμό».

Κισινάου Φόρουμ, Mολδαβία 9/11-10/11.2023

 

Dragana Trifković Κισινάου Φόρουμ 2023: Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Διευθύντρια του Κέντρου Γεωστρατηγικών Σπουδών της Σερβίας

Καλησπέρα, αγαπητοί συμμετέχοντες του φόρουμ.

Καταρχάς, θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές που με κάλεσαν να συμμετάσχω σε αυτό το πολύ σημαντικό φόρουμ.

Ονομάζομαι Dragana Trifković και είμαι η επικεφαλής του Κέντρου Γεωστρατηγικών Μελετών στη Σερβία.

Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τις απόψεις μου για τα τρέχοντα θέματα στα επόμενα δέκα έως δεκαπέντε λεπτά, που προβλέπονται για την παρουσίαση των συμμετεχόντων.

Ζούμε σε μια εποχή τεράστιων, θα μπορούσε κανείς να πει τεκτονικών αλλαγών, που θα επηρεάσουν τον κόσμο στον οποίο ζούμε, τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, τις διαπροσωπικές σχέσεις και γενικά όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής. Προκειμένου να μην βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου είμαστε απλοί παρατηρητές αυτών των διαδικασιών και αφήνουμε την τύχη μας στα χέρια ανθρώπων που αυτοαποκαλούνται υπεύθυνοι για την επίλυση προβλημάτων, για τα οποία είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι, πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά στα κοινωνικά γεγονότα.

Ένας από τους μεγάλους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι δεν είναι τόσο ενεργά εμπλεκόμενοι είναι ότι είναι εντελώς μπερδεμένοι από τον όγκο των πληροφοριών που λαμβάνουν και δεν μπορούν να τις ερμηνεύσουν. Πράγματι, η παραπληροφόρηση των ανθρώπων είναι ένας σχεδιασμένος παράγοντας που προκαλεί παράλυση. Επομένως, πρέπει να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τα πράγματα στους ανθρώπους, αν και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.

Για παράδειγμα, η Ατζέντα 21, που είναι το θέμα αυτού του φόρουμ, είναι ένα έγγραφο που εγκρίθηκε το 1992 στη Διεθνή Διάσκεψη του ΟΗΕ για την ανάπτυξη και το περιβάλλον. Αυτό το έγγραφο περιλαμβάνει περισσότερες από 350 σελίδες. Η Ατζέντα 2030 είναι ένα έγγραφο που εγκρίθηκε στη σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ το 2015. Η Ατζέντα 21 και η Ατζέντα 2030 είναι ουσιαστικά ένα ολοκληρωμένο έγγραφο, όπου η έκδοση του 2030 περιλαμβάνει περισσότερες λεπτομέρειες για την εφαρμογή της και προσθέτει 17 νέους στόχους αειφόρου ανάπτυξης. Ένα μεγάλο μέρος του περιεχομένου και των δύο εγγράφων περιλαμβάνεται επίσης στην Μεγάλη Επαναφορά (Great Reset). Οι στόχοι αυτών των προγραμμάτων περιλαμβάνουν: αειφόρο ανάπτυξη, εξάλειψη της φτώχειας, ισότητα των φύλων, αξιοπρεπή εργασία και οικονομική ανάπτυξη, διατήρηση της βιοποικιλότητας, ποιοτική εκπαίδευση, κ.λπ.

Πραγματικά, αρχικά, όλα φαίνονται σαν μια λίστα ευχών. Ωστόσο, αυτό που ανησυχεί είναι ότι τέτοια σχέδια προέρχονται από τις τεχνοκρατικές, πολιτικές και επιχειρηματικές ελίτ, που συγκεντρώνονται σε πολλούς οργανισμούς, οι οποίοι τις τελευταίες δεκαετίες οδήγησαν στην υποβάθμιση όλων των παραπάνω, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, μετά μια τεράστια οικονομική κρίση, κρίση διαχείρισης και πολιτική κρίση, υποβάθμιση του θεσμού του κράτους και του κράτους δικαίου, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κρίσεις ασφάλειας, αύξηση της φτώχειας και της στρωματοποίησης της κοινωνίας, καταστροφή της μεσαίας τάξης κ.λπ. Θα πρόσθετα επίσης ότι ο Klaus Schwab και ο βασιλιάς Κάρολος δεν μου εμπνέουν κανένα καθόλου εμπιστοσύνη προσωπικά, ότι πίσω από τα σχέδια που προωθούν κρύβονται αλτρουιστικές προθέσεις.

Oπότε το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι οι διεθνείς οργανισμοί που δημιουργήθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ο ΟΗΕ, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και άλλοι, κατά την περίοδο της μονοπολικής παγκόσμιας τάξης, δηλαδή της απόλυτης κυριαρχίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ήταν διεφθαρμένοι, συχνά καταχραστικοί και ότι, σε αυτό το πλαίσιο, έχασαν τον αρχικό τους σκοπό ως ανεξάρτητες πλατφόρμες για διάλογο και συζήτηση για την επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων. Αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί, οι οποίοι αρχικά είχαν στόχο να είναι πολιτικά ανεξάρτητοι, έπεσαν υπό την τεράστια επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών την τελευταία τριετία ή τετραετία και έγιναν εργαλείο στην εξωτερική πολιτική της Αμερικής ή αποτέλεσμα του μεγάλου κεφαλαίου. Σε αυτήν την έννοια, οποιαδήποτε προγράμματα και σχέδια που σχετίζονται άμεσα με τους αναφερόμενους παγκόσμιους οργανισμούς προκαλούν αυτόματα υποψίες, αν λάβουμε υπόψη ότι αυτοί οι παγκόσμιοι οργανισμοί είναι διεφθαρμένοι και καταχραστικοί.

Αυτό σημαίνει ότι, πάνω από όλα, είναι απαραίτητο να γίνουν μεταρρυθμίσεις στους διεθνείς οργανισμούς, εάν είναι εφικτό, και να επαναφέρουν τον αρχικό τους σκοπό. Εκτός από τους διεθνείς οργανισμούς, και οι θεσμοί των κρατών έχουν επίσης αποδυναμωθεί την τελευταία δεκαετία. Παρόλο που επίσημα η Δύση υποστηρίζει την πολιτική του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι αυτή η πολιτική υποστηρίζεται από τη Δύση μόνο στα λόγια. Ας πάρουμε για παράδειγμα οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, όπου έρχονται στην εξουσία πολιτικοί που δεν έχουν την υποστήριξη των πολιτών, όπου οι πολίτες απογοητεύονται, και η λογοκρισία φτάνει σε τέτοιο βαθμό που ξεπερνά ακόμα και τις χειρότερες κομμουνιστικές δικτατορίες. Υπάρχουν επίσης διαδικασίες εξευτελισμού που οδηγούν στην καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς, της ιστορίας, της παράδοσης και της θρησκείας. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς του κράτους έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, και με λόγο.

Για να συνοψίσουμε, οι παγκοσμιοποιημένες ελίτ έχουν επηρεάσει τα κυβερνητικά συστήματα και τις οικονομίες της ανθρωπότητας εδώ και χρόνια, προκειμένου να δημιουργήσουν τις συνθήκες που θα επιτρέψουν μια νέα αρχή, δηλαδή την “Ατζέντα”. Έχουν χρησιμοποιήσει πολέμους και οικονομικές κρίσεις για να αποδυναμώσουν την εθνική κυριαρχία, την ίδια στιγμή που ενισχύουν τη δική τους εξουσία μέσω παγκόσμιων οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, το ΔΝΤ και άλλοι.

Ας επιστρέψουμε στην Ατζέντα 21 για την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτός ο όρος “αειφόρος ανάπτυξη” αναφέρεται πολλές φορές στο εκτενές έγγραφο. Ωστόσο, εκτός από τα πολυάριθμα κεφάλαια που αφορούν την προστασία του νερού, της γης, καθώς και τα δικαιώματα των εργαζομένων, των γυναικών και άλλων, δεν θα βρείτε ούτε ένα κεφάλαιο που να αναφέρεται στην προστασία ενός βασικού ανθρώπινου δικαιώματος, του δικαιώματος στην ελευθερία. Εάν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας του Covid-19, τα δικαιώματα των ανθρώπων αφαιρέθηκαν μαζικά, από το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης μέχρι την επιβολή πολλών άλλων περιορισμών, τότε μπορούμε δικαιολογημένα να αναρωτηθούμε γιατί αυτό το στρατηγικό παγκόσμιο έγγραφο δεν αναφέρει τις ανθρώπινες ελευθερίες, και γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα κεφάλαιο που να αφιερώνεται στην ελευθερία.
Ως κάποιος με μια εκπαίδευση μηχανικού που σχετίζεται άμεσα με την προστασία του περιβάλλοντος, μπορώ να πω ότι η Αειφόρος Ανάπτυξη φαίνεται ελπιδοφόρα από την πρώτη ματιά και το ίδιο το έγγραφο, όταν το διαβάζεις, φαίνεται αρκετά αποδεκτό. Η ανάγνωση και η ερμηνεία αυτών των εγγράφων απαιτεί πολλή συγκέντρωση, καθώς οι διατυπώσεις είναι σε μεγάλο βαθμό γενικές και οι ορισμοί υπερβολικά εκτεταμένοι και αόριστοι. Έτσι, ακόμη και ένας ειδικός, όταν διαβάζει την Ατζέντα, δεν έχει ιδέα πώς πρέπει να εφαρμοστεί στην πράξη και τι σημαίνει η πραγματική της εφαρμογή.

Ωστόσο, ως κάποιος που ασχολείται με γεωπολιτικά θέματα και γνωρίζει πολλά γεγονότα που σχετίζονται με αυτό το εκτενές θέμα, μπορώ να πω ότι είναι αναγκαίο να εμβαθύνουμε στο υπόβαθρο και στις προθέσεις αυτού του εγγράφου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι είμαι από τη Σερβία, μπορώ να πω ότι έχουμε αρκετές δεκαετίες εμπειρίας με την ερμηνεία των διεθνών εγγράφων στην πράξη, όπου οι συμβαλλόμενες μερίδες έχουν εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις για τις συναφθείσες συμφωνίες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι δυτικές χώρες αγνοούν εντελώς το διεθνές δίκαιο και τις υφιστάμενες συμφωνίες και δημιουργούν παράνομα μια διαφορετική πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει με την αποσχιστική δημιουργία του Κοσόβου, ενός ψευδούς κράτους που δημιουργήθηκε από τη συλλογική αγνόηση του Διεθνούς Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών όσον αφορά τον Ορισμό Ασφαλείας 1244.

Θα παραθέσω τον Ron Paul, έναν από τους αγαπημένους μου αμερικανούς πολιτικούς και ανθρώποους της σκέψης, ο οποίος σε ένα άρθρο για το πύλη Eurasia Review, ανακήρυξε το Great Reset ως μια προσπάθεια να επεκτείνει την εξουσία του κράτους και να καταπνίξει την ελευθερία σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με ένα αυθεντικτικό μοντέλο όπου μεγάλες εταιρείες θα συνεργάζονταν με τις κυβερνήσεις και θα έχουν εξουσία.

Συνεπώς, ο σεβαστός Ron Paul πιστεύει επίσης ότι η προτεινόμενη ατζέντα, που ολοκληρώνεται από το Great Reset, αντιπροσωπεύει μια εισαγωγή στον ολοκληρωτισμό, στην κατάργηση των ανθρώπινων ελευθεριών και στην υποταγή στα συμφέροντα μεγάλων εταιρειών.

Η ατζέντα έχει σίγουρα παγκόσμιο χαρακτήρα, άρα ισχύει για όλες τις χώρες, πράγμα που δημιουργεί αμφιβολίες ότι πρόκειται για ένα σχέδιο εισαγωγής αυστηρής διαχείρισης που οδηγεί σε παγκόσμιο έλεγχο και παγκόσμια παρακολούθηση.

Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για ένα σχέδιο των παγκοσμίων ελίτ, που, όπως αναφέραμε, ήδη οδήγησαν σε μια γενική πολιτική, οικονομική και ασφαλείας κρίση, για να διατηρήσουν τις θέσεις τους ως παγκόσμιοι ηγέτες, προσφέροντας ψευδείς υποσχέσεις.

Από την άλλη πλευρά, έχουμε έναν ομάδα χωρών που υποστηρίζουν τον πολυμερισμό και είναι συγκεντρωμένες στον οργανισμό των BRICS. Πρόκειται για μια ομάδα μεγάλων κρατών που μπορούν να αντιταχθούν στις παγκοσμιοποιητικές δομές και να προσφέρουν μια εναλλακτική πλατφόρμα για μια νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική που θα περιλαμβάνει την κυριαρχία των κρατών, τις ανθρώπινες ελευθερίες, τον σεβασμό στην πολυμορφία, τη διατήρηση του πολιτισμού, της ιστορίας, των παραδόσεων και άλλων παρόμοιων θεμάτων. Εάν απλουστεύσουμε τα πράγματα για καλύτερη κατανόηση, η τρέχουσα σύγκρουση είναι μεταξύ δύο διαφορετικών αξιολογικών συστημάτων. Ωστόσο, αυτό που ανησυχεί είναι ότι οι χώρες των BRICS έχουν επίσης συμπεριλάβει την Ατζέντα 2030 στα μελλοντικά τους σχέδια. Στην πρόσφατη σύνοδο των BRICS που πραγματοποιήθηκε στη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής, οι ηγέτες των κρατών μελών υπέγραψαν μια δήλωση με την οποία δεσμεύονται να ενισχύσουν τη συνεργασία για την προώθηση της ειρήνης, μιας πιο αντιπροσωπευτικής διεθνούς τάξης, ενός αναζωογονημένου και μεταρρυθμισμένου πολυμερούς συστήματος, της βιώσιμης ανάπτυξης και της περιλαμβανομένης ανάπτυξης.

Ταυτόχρονα, εξέφρασαν την ελπίδα ότι η επόμενη σύνοδος του ΟΗΕ θα σημαίνει μια ευκαιρία για την ανανέωση της διεθνούς δέσμευσης για την Ατζέντα 2030. Ωστόσο, ταυτόχρονα, στη δήλωση, οι BRICS υποστηρίζουν μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, καταδικάζουν την πολιτική των διπλών προτύπων και απαιτούν μια πιο δίκαιη κατανομή των ποσοστώσεων στο ΔΝΤ, μια διαφορετική προσέγγιση του ΠΟΥ απέναντι στις υποαναπτυγμένες χώρες κ.λπ. Τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις μπορούν να αποτελέσουν μια εγγύηση ότι το έργο της Βιώσιμης Ανάπτυξης δεν μπορεί να καταχραστεί από επιλεγμένους εκπροσώπους των συμφερόντων μεγάλων εταιρειών. Σε κάθε περίπτωση, είναι αναγκαίο να παρακολουθούμε τα τρέχοντα γεγονότα με τη μέγιστη προσοχή, διότι ο μέλλον μας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από αυτά.

Είναι απαραίτητο να μην επιτρέψουμε θέματα όπως η ανάπτυξη, η πρόοδος, η προστασία του περιβάλλοντος και άλλα παρόμοια να καταχραστούν όπως έχει γίνει με θέματα όπως η δημοκρατία, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα παρόμοια. Τέλος, η δημόσια αντίσταση μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, εάν ο κόσμος καταφέρει να κινητοποιηθεί και να μην υποκύψει σε περιορισμούς και επιρροές.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Μετάφραση στα Ελληνικά Άγγελος Καραγεώργος

Οι μεταφρασμένες Ομιλίες του Φόρουμ θα αναρτώνται εδώ μια μια.

Copy link
Powered by Social Snap