«Η Ατζέντα 21 του ΟΗΕ και η Μεγάλη Επαναφορά.
Η πτώση από τον φιλελευθερισμό στον τεχνοκρατισμό και τον διανθρωπισμό».
Κισινάου Φόρουμ, Mολδαβία 9/11-10/11.2023
Scott Howard Κισινάου Φόρουμ 2023: Μετανθρωπισμός, Συγγραφέας 3 βιβλίων: ”The Transgender-Industrial Complex”, ”The Open Society Playbook”, ”The Plot Against Humanity” από Nebraska, ΗΠΑ
Γεια σε όλους και σας ευχαριστώ που αφιερώνετε χρόνο για να με ακούσετε σήμερα. Ειδικές ευχαριστίες στον Yourie Roshka που οργάνωσε αυτή τη διάσκεψη και με προσκάλεσε να σας απευθύνω ένα μήνυμα. Θα μιλήσω για το θέμα του οράματος της κυρίαρχης τάξης για μια λεγόμενη Μεγάλη Επανεκκίνηση, που κυρίως κινείται από την ιδεολογία του μετανθρωπισμού. Είμαι συγγραφέας με έδρα το Νεμπράσκα και έχω γράψει τρία βιβλία, που όλα δημοσιεύτηκαν από τον Antelope Hill: “Το Διαφυλικό Βιομηχανικό Σύμπλεγμα” (το οποίο απαγορεύτηκε από το Amazon μετά από μια συντονισμένη εκστρατεία λογοκρισίας που ηγήθηκε από τουλάχιστον ένα άτομο που αναφέρεται ρητά στο βιβλίο), “Το Παιχνίδι της Ανοικτής Κοινωνίας” και το κείμενο που είναι πιο σχετικό με το θέμα αυτής της διάσκεψης, “Η Συνωμοσία Εναντίον της Ανθρωπότητας”.
Όπως γράφει ο Mark O’Connell στο βιβλίο του “Γινόμενος Ένα Μηχάνημα” για τους μετανθρωπιστές: “Πιστεύουν ότι μπορούμε και πρέπει να εξαλείψουμε τη γήρανση ως αιτία θανάτου, ότι μπορούμε και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να ενισχύσουμε τα σώματα και τα μυαλά μας, ότι μπορούμε και πρέπει να συγχωνευθούμε με τις μηχανές, αναδιαμορφώνοντάς μας, τελικά, με την εικόνα των ανωτάτων ιδανικών που έχουμε μας.” Σύμφωνα με ένα άρθρο του 2018 στην εφημερίδα The Guardian με τίτλο “Χωρίς θάνατο και με μια βελτιωμένη ζωή: Είναι αυτό το μέλλον του μετανθρωπισμού;”, του Robin McKie:
Τελικά, οι οπαδοί του μετανθρωπισμού φαντάζονται μια μέρα όπου οι άνθρωποι θα απαλλαγούν από κάθε σωματικό περιορισμό. Ο Ray Kurzweil και οι ακόλουθοί του πιστεύουν ότι αυτή η στροφή θα επιτευχθεί γύρω στο έτος 2030, όταν η βιοτεχνολογία θα επιτρέψει μια ένωση μεταξύ των ανθρώπων και πραγματικά έξυπνων υπολογιστών και συστημάτων ΤΝ (Τεχνητής Νοημοσύνης). Το αποτέλεσμα αυτού του ανθρώπινο-μηχανικού μυαλού θα γίνει ελεύθερο να περιηγηθεί σε ένα σύμπαν που θα δημιουργεί από μόνο του, ανεβάζοντας τον εαυτό του κατά θέληση σε ένα “κατάλληλα ισχυρό υπολογιστικό υπόστρωμα”. Θα γίνουμε θεοί.
Ο Ray Kurzweil επισήμανε το βιβλίο του το 2005 με τον τίτλο “Το Singularity Πλησιάζει: Όταν οι Άνθρωποι Υπερβαίνουν την Βιολογία” με σκοπό να αναφερθεί στο κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή ότι “το βασίλειο των ουρανών πλησιάζει”. Πράγματι, με τέτοιες μεσσιανικές προσπάθειες προσεγγίζουν οι αυτοαποκαλούμενοι κυρίαρχοι της ανθρωπότητας την αναμόρφωση του πλανήτη μας και της βιολογίας μας – αν όχι την απαλλαγή από την τελευταία εξολόθρευση. Δεν είναι τυχαίο ότι το Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum) και ο Διαδίκτυο των Πραγμάτων (Internet of Things – IoT) με το τεράστιο δίκτυο αισθητήρων και την ελεύθερη ροή πληροφοριών θα επιφέρει “αναγκαστικά” το Διαδίκτυο όλων των Πραγμάτων (Internet of All Things – IoAT), την σύνδεση όλων σε ένα καθολικό δίκτυο που αποτελεί το τελευταίο πλήγμα για την ανθρωπότητα και – πιθανότατα – για όλη την ζωντανή ύλη. Το IoAT ενδέχεται, όπως γράφει ο Γιουβάλ Νόα Χαράρι στο βιβλίο του “Ο Άνθρωπος-Θεός” (Homo Deus),
Θα διαποτίσει ολόκληρο το γαλαξία και ακόμα και ολόκληρο το σύμπαν. Αυτό το κοσμικό σύστημα επεξεργασίας δεδομένων θα είναι σαν τον Θεό. Θα είναι παντού και θα ελέγχει τα πάντα, και οι άνθρωποι είναι προορισμένοι να συγχωνευθούν με αυτό.
Ορισμένοι μεταανθρωπιστές μιλούν ήδη για τον ανθρώπινο οργανισμό ως έναν οργανισμό που μπορεί να χακαριστεί, έναν οργανισμό που μπορεί να ελεγχθεί από τον αλγόριθμο και να τροποποιηθεί με ανεξάντλητους τρόπους. Σύμφωνα με τον συμμετέχοντα και ομιλητή του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ, Γιουβάλ Νόα Χαράρι, “Να “hackάρεις” έναν ανθρώπινο οργανισμό σημαίνει να τον γνωρίσεις καλύτερα από ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Και με βάση αυτό, να σε επηρεάζει όλο και περισσότερο… Ο κόσμος διαιρείται όλο και περισσότερο σε πεδία συλλογής δεδομένων, συλλογής πληροφοριών… Πληροφορίες για το τι συμβαίνει μέσα στο σώμα μου. Μέχρι στιγμής, βλέπουμε εταιρείες και κυβερνήσεις να συλλέγουν δεδομένα για το πού πηγαίνουμε, με ποιους συναντιόμαστε, ποιες ταινίες βλέπουμε. Η επόμενη φάση είναι η παρακολούθηση να εισβάλλει κάτω από το δέρμα μας.” Επιπλέον, αναφέρει: “Σίγουρα, τώρα βρισκόμαστε στο σημείο που χρειαζόμαστε παγκόσμια συνεργασία. Δεν μπορείς να ρυθμίσεις την εκρηκτική ισχύ της τεχνητής νοημοσύνης σε εθνικό επίπεδο.” Θα ήταν σοφό να διαβάσουμε μεταξύ των γραμμών εδώ και να αναγνωρίσουμε ότι όταν ο Χαράρι μιλά για ρύθμιση, πρέπει να ακούσουμε “χρήση”. Επιπλέον, επανΟρισμένοι μεταανθρωπιστές μιλούν ήδη για τον ανθρώπινο οργανισμό ως έναν οργανισμό που μπορεί να υποστεί “hack”, δηλαδή να τροποποιηθεί και να ελεγχθεί από αλγόριθμους με ανεξάντλητους τρόπους. Σύμφωνα με τον Γιουβάλ Νόα Χαράρι, συμμετέχοντα και ομιλητή στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ, “Το να “hackάρεις” έναν ανθρώπινο οργανισμό σημαίνει να τον γνωρίζεις καλύτερα από ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Και με βάση αυτό, να τον επηρεάζεις και να τον ελέγχεις… Ο κόσμος διαιρείται όλο και περισσότερο σε πεδία συλλογής δεδομένων… Η επόμενη φάση είναι η παρακολούθηση να εισβάλλει στο εσωτερικό του σώματος μας.” Επιπλέον, αναφέρει: “Σίγουρα, τώρα βρισκόμαστε στο σημείο που χρειαζόμαστε παγκόσμια συνεργασία. Δεν μπορείς να ρυθμίσεις την εκρηκτική ισχύ της τεχνητής νοημοσύνης σε εθνικό επίπεδο.” Πρέπει να διαβάσουμε με προσοχή αυτά που λέει και να αναγνωρίσουμε ότι όταν μιλά για “ρύθμιση”, στην πραγματικότητα εννοεί “χρήση”. Επιπροσθέτως, επαναλαμβάνοντας τον Κούρτσβαϊλ, ο Χαράρι λέει: “Το ολόκληρο θέμα είναι ότι δεν είναι μόνο δυστοπικό. Είναι επίσης ουτοπικό.” Αυτό θα μπορούσε, σε μία εικόνα του μέλλοντος, να σηματοδοτήσει μια σαφή διχοτόμηση της ανθρωπότητας σε θεούς και απλούς θνητούς. Σε ένα άλλο πιθανό σενάριο, μια υπερνοημοσύνη που δημιουργείται από τον άνθρωπο μπορεί να υπερβεί τις ικανότητές του σε τέτοιο βαθμό που οι άνθρωποι καθίστανται παρωχημένοι και εξαλείφονται εντελώς.
Είμαστε, χωρίς αμφιβολία, στο κατώφλι ενός Θαυμαστού Νέου Κόσμου, που έχει ανατραπεί ανάποδα από τις δυνάμεις που απελευθερώθηκαν μετά την πανδημία του COVID-19. Είτε ο ιός απελευθερώθηκε εσκεμμένα είτε απλά οι εξουσίες δεν ήθελαν να χαθεί μια καλή κρίση, είναι αδιάφορο σε αυτό το σημείο· αυτό που είναι απόλυτα σημαντικό είναι προς πού μας οδηγούν, από ποιους και γιατί. Ο ιός έχει αποδειχθεί η δικαιολογία για την επιτάχυνση ορισμένων πραγμάτων και την επιβράδυνση άλλων που έχουν αργά και ήσυχα εξελιχθεί στις σκιές – αν και όχι εντελώς κρυμμένα – για κάποιο διάστημα. Μια άθεη συμμαχία – με πολλά κοινά χαρακτηριστικά – τεχνοκρατών, ευγονιστών, συλλογιστών, μυστικιστών, ανορθόδοξων και μετανθρωπιστών αποτελεί τον πυρήνα αυτού που θεωρείται η μόνιμη αρχηγεία της ανθρωπότητας, παρέχοντας πάντα και υπό τον όρο ότι δεν προκαλέσουν την καταστροφή του είδους όπως το γνωρίζουμε ή ακόμη και ολοκληρωτικά.
Στο “Συνωμοσία Κατά της Ανθρωπότητας”, το σημείο εκκίνησής μου ήταν να εξερευνήσω το δίκτυο ελέγχου και τους στόχους του μέσω των βαθιών συνδέσεων της πανδημίας του COVID με κυβερνήσεις, πανεπιστήμια, ευημερούσες μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και ιδιωτικές εταιρείες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων οντοτήτων που επιτρέπουν κυβερνήσεις αφοσιωμένες στην παρακολούθηση των πολιτών και την επιβολή συμμόρφωσης στις απόψεις και τη συμπεριφορά. Αυτές οι τάσεις είναι όλο και πιο εμφανείς σε όλη τη Δύση και ιδιαίτερα αποδεκτές από την πολιτική αριστερά. Είναι αρκετά προφανές ότι η κρίση του COVID βλέπεται από τέτοιους “ελίτ” ως μια χρυσή ευκαιρία να ενισχυθεί ο έλεγχος και η συμμόρφωση όχι μόνο στις δυτικές κοινωνίες, αλλά σε όλο τον πλανήτη. Αν και παραμένει ανοιχτό ερώτημα εάν θα είναι ένας συνεχές παγκόσμιο μπλοκ, δύο ή περισσότερες ανταγωνιστικές παρατάξεις ή κάποιο άλλο σενάριο, σε οποιαδήποτε από τις προετοιμασμένες περιπτώσεις, το αποτέλεσμα θα οδηγήσει σε πλήρη απώλεια ιδιωτικότητας, ατομικότητας, νοήματος και πιθανώς ακόμη και του ανθρωπισμού μας.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι μέσω των οποίων αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να συμβεί, καλύπτοντας ένα εύρος από μαζικές παγκόσμιες συγκρούσεις και αναταραχές, καθιστώντας ακατάλληλες εναλλακτικές λύσεις όπως ο μετανθρωπισμός μοιάζουν αποδεκτές σε σύγκριση με την αργή κατήφεια σε έναν εθισμένος στη ντοπαμίνη αγώνα σαλιγκαριών προς το μέλλον. Παρά ταύτα, μας υπόσχονται ότι αυτό το μέλλον θα είναι δόξα και ουτοπία. Παρά την επερχόμενη κλιματική αποκάλυψη που συνεχίζουμε να ακούμε, οι “ελίτ” υπόσχονται να μετατρέψουν τη γη σε έναν Εδεμικό παράδεισο μέχρι το έτος 2030. Όλοι όσοι συμμετέχουν στο τρένο 2030 περιλαμβάνουν θεσμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη και οι διάφοροι συνεργάτες της, η Ομάδα της Παγκόσμιας Τράπεζας, το NATO, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, μια σειρά εθνικών κυβερνήσεων, και η λίστα συνεχίζεται. Όπως περιγράφει το Sierra Club για το Στρατηγικό Όραμα του 2030, “Έχει σκοπό να παρέχει μια συνεκτική αφήγηση για το όραμα, τις αξίες και τις προτεραιότητές μας.” Η αφήγηση είναι αρκετά συνεκτική, καθώς σχεδόν κάθε σημαντικός θεσμός προβάλλει διαρκώς τους ίδιους ρυθμούς: κοινωνική δικαιοσύνη, κλιματική αλλαγή, πανδημίες, δικαιώματα των μεταφύλων. Όπως έγραψε ο Steve MacFeely σε ένα διεθνές αναλυτικό έγγραφο πολιτικής του Νοεμβρίου 2018 με τίτλο “Η Ατζέντα 2030: Μια Πρωτοφανής Στατιστική Πρόκληση” του Ίδρυμα Friedrich Ebert Stiftung:
Στην αρχή του 2016, οι Στόχοι της Αειφόρου Ανάπτυξης (SDGs) των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) αντικατέστησαν τους Στόχους Ανάπτυξης της Χιλιετίας (MDGs), οι οποίοι ίσχυαν από την αρχή του αιώνα… Αυτοί οι 17 στόχοι και οι 169 υποστόχοι τους είναι παγκόσμιοι, ολοκληρωμένοι και μεταστρεπτικοί. Ισχύουν για όλες τις χώρες και καλύπτουν ολόκληρη την ατζέντα της αειφόρου ανάπτυξης: φτώχεια, ανθρώπινη ανάπτυξη, περιβάλλον και κοινωνική δικαιοσύνη.
Στο τέλος του πρώτου μου βιβλίου, “Το Διεμφυλισμός-Βιομηχανικό Σύμπλεγμα”, πρόθεσή μου ήταν να δείξω ότι παρά την προπαγάνδα στην οποία υποκείμεθα για να μας καθιστούν όλο και πιο εξειδικευμένους και γενικότερα άχρηστους, οι “άρχοντες της ανθρωπότητας” δεν είναι απομονωμένοι· το εγχείρημά τους είναι συνολικό και ο διεμφυλισμός είναι μόνο ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιούν για να ανασχηματίσουν εντελώς (ή να αποσυνθέσουν όπως ίσως είναι η περίπτωση) την ανθρωπότητα. Είτε πρόκειται για μηχανικούς υπολογιστών είτε για κοινωνικούς μηχανικούς, υπάρχει μια κυρίαρχη πίστη ότι αν μπορέσουμε απλώς να χτίσουμε το σωστό σύστημα, τότε μπορούμε επιτέλους να έχουμε τα πάντα. Είναι το επίγειο ουτοπικό όνειρο που στην πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση, όπως ήταν πάντα. Η κυρίαρχη τάξη είναι ακραία πιστή στον μετανθρωπισμό και εμπνευσμένη από το θρησκευτικό παραλήρημά της, στοχεύει να μετατρέψει όλον τον πλανήτη με οποιονδήποτε τρόπο απαιτείται.
Στο δεύτερο μου βιβλίο, “Το Παιχνιδοβιβλίο της Ανοιχτής Κοινωνίας”, παρουσίασα ακριβώς πώς η δομή εξουσίας “ανοίγει” μια κοινωνία προς το φεμινισμό, τη μαζική μετανάστευση, τα “δικαιώματα” των LGBTQ και οτιδήποτε άλλο αναγνωρίζουμε ως καταστροφικό για το υφαντό μιας υγιούς, λειτουργικής κοινωνίας. Η ανοιχτή κοινωνία επιτρέπει τα πάντα που είναι αντίθετα προς τις προηγούμενες βασικές αξίες και τους ανθρώπους της, φορώντας ένα χαμογελαστό πρόσωπο καθώς σε σκοτώνει από πίσω. Αυτό αποτελεί έναν από τους κεντρικά χαρακτηριστικά της εποχής του νεοφιλελευθερισμού, με τις μαλακές ανέσεις του κατά τη διάρκεια της πορείας προς την ατομοποίηση. Περισσότερα πράγματα, λιγότερα νοήματα, και μια συνεχής αργή διάβρωση τόσο του ατόμου όσο και της κοινότητας – και ιδίως της οικογένειας. Έτσι η Δύση έφτασε στο σημείο της καμπής του 2020 και γι’ αυτό αποδείχθηκε σε μεγάλο βαθμό ανίκανη να αντισταθεί στις καταχρήσεις στις οποίες συνεχώς υποβάλλεται. Αν δεν κατανοείς τι είναι το καλό, τότε δεν μπορείς να κατανοήσεις το κακό, ειδικά αν το κακό φοράει γάντια παιδιού. Μια ατομοποιημένη και τρομοκρατημένη πληθυσμιακά ομάδα είναι εξαιρετικά εύκολη στον έλεγχο – και αν πιστεύει ότι η ανώτερη αρετή είναι να υποστηρίζει ακριβώς αυτά που την καταστρέφουν, τόσο το καλύτερο.
Αν και δεν είναι εντελώς ομοιόμορφο, καθώς υπάρχουν υποομάδες εντός του Συστήματος που ανταγωνίζονται για τη θέση των απόλυτων ηγεμόνων με μερικές φορές ανταγωνιστικές προοπτικές, η γενική τάση παραμένει ομοιόμορφη στην υποστήριξη των επιβλαβών πολιτικών που είναι τόσο βασικές για το νεοφιλελευθερισμό, από τα ανοιχτά σύνορα μέχρι την υπονόμευση των αστικών ελευθεριών και τη συσσώρευση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια. Για τους μετανθρωπιστές, καθώς η παγκοσμιοποίηση γίνεται εγκλεισμός, βαθμολογίες κοινωνικής πίστωσης και υποχρεωτικά εμβόλια, θα ήταν καλό να θυμόμαστε ότι αυτά τα χέρια είναι οι αρχιτέκτονες αυτού του συστήματος και οι προφανείς ωφελούμενοι. Οι μόνες πραγματικές αντιθέσεις αφορούν τον τρόπο με τον οποίο θα κατανείμουν την εξουσία σε αυτούς ίδιους, ποιος θα καταλάβει την κορυφή και ποια μορφή θα πάρει η ανθρωπότητα. Πρόκειται για μια μακροχρόνια και βήμα-βήμα διαδικασία, και ο ρόλος της δημιουργίας μιας “ανοιχτής κοινωνίας” με εύφορο έδαφος για αυτό που ακολουθεί είναι ένα βασικό βήμα στο πλαίσιο της ατζέντας για την εφαρμογή της στη Δύση και παγκοσμίως.
Λόγω του σχετικά συντομου χαρακτήρα αυτής της ομιλίας, δεν μπορούσα να εμβαθύνω αναλυτικά, αλλά ελπίζω ότι σας έδωσα μια ιδέα για τον υπαρκτό κίνδυνο που αντιμετωπίζουμε με αυτήν την ατζέντα και την ιδεολογία του μετανθρωπισμού. Εάν εκτιμάτε την ελευθερία και την ανθρώπινη κυριαρχία – εάν πιστεύετε ότι έχετε ψυχή και ότι αυτή έχει αξία – τότε είναι καθήκον σας να αντισταθείτε σε αυτήν την ατζέντα με όλη σας τη δύναμη. Όλοι πρέπει να το κάνουμε. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και καλή επιτυχία.
Μετάφραση στα Ελληνικά Άγγελος Καραγεώργος
Οι μεταφρασμένες Ομιλίες του Φόρουμ θα αναρτώνται εδώ μια μια.
