«Η Ατζέντα 21 του ΟΗΕ και η Μεγάλη Επαναφορά.
Η πτώση από τον φιλελευθερισμό στον τεχνοκρατισμό και τον διανθρωπισμό».
Κισινάου Φόρουμ, Mολδαβία 9/11-10/11.2023
Carlos Mamani: Η “μεγάλη αφύπνιση” του παγκόσμιου νότου στην ευρασιατική πολυπολική εποχή εναντίον της αποσυνθέτουσας ατλαντικής μονοπολικής τάξης. Mg. Soc., Διευθυντής του Γραφείου Κριτικής και Στρατηγικής Ανασκόπησης του Έργου Patria της Cajamarca, Περού.
Καθώς βαθαίνουμε σε αυτόν τον αβέβαιο και ανησυχητικό 21ο αιώνα, ένα συγκεκριμένο μέρος της ανθρωπότητας είναι συνήθης και μόνιμο θύμα του “Ολοκληρωτικού Χαρακτήρα των Δυτικών Συστημάτων”, όπως κάποτε διαμαρτυρήθηκε η Daria Dugina, Μάρτυρας του Πολυπολικού Κόσμου! ολοκληρωτικά συστήματα κοινωνικού ελέγχου που σχεδιάζονται με τέτοια ακρίβεια, ώστε τα θύματα να ζουν σε μια “δικτατορία χωρίς δάκρυα”, όπου οι εκτελεστές τους αντιλαμβάνονται ως ευεργέτες τους και όπου οι ίδιοι οι θύματα είναι ανίκανα να επιδιώξουν έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που τους επιβλήθηκε. Καθώς η εξουσία πάντα και τελικά χαρακτηρίζεται από το να διατάσσει το νόημα και τις αφηγήσεις για την πραγματικότητα, ή μάλλον, από το να παραμορφώνει την πραγματικότητα σύμφωνα με τα συμφέροντα και τους στόχους της, είναι που σήμερα, στον 21ο αιώνα, αυτό το συγκεκριμένο μέρος της ανθρωπότητας υποφέρει ασυνείδητα από μια βαθιά γνωστική δυσαρμονία για τον εαυτό του και για ό,τι το περιβάλλει.
Έτσι, έχουμε λοιπόν ότι σε αυτό το συγκεκριμένο μέρος του κόσμου, που ονομάζεται επίσης Δύση, που αποτελείται θεμελιωδώς από τη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, εδάφη που είναι υπό την κυριαρχία των συμφερόντων του Άγγλο-Σαξωνικού Κόσμου γενικά και των Ηνωμένων Πολιτειών ειδικότερα, είναι εκεί που “η δύση του φιλελευθερισμού είναι πιο έντονη από ό,τι σε άλλα μέρη” (Ντουγκίν, Α.). Έτσι, έχουμε ότι σε αυτές τις γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη, είναι εκεί που η φιλελεύθερη ιδεολογία έχει αναπτυχθεί περισσότερο, μέχρι το σημείο που έχει ήδη υιοθετήσει μεταστασιακές συνθήκες. Και αυτό οφείλεται στις πάντα βλαβερές Μονοτονικές Διαδικασίες (Ντουγκίν, Α. 2008), όπου ο καρκίνος του φιλελευθερισμού, στην πολύ σύντομη περίοδο ύπαρξής του εντός του πλαισίου του φιλοσοφικού του ματριξ, της Δυτικής Νεωτερότητας, έχει καταπίει όλες τις ιδέες της υπερβατικότητας, με αποτέλεσμα σήμερα ο Δυτικός άνθρωπος να βρίσκεται σε μια βαθιά υπαρξιακή κρίση, χωρίς καμία πυξίδα στον λαβύρινθο των άπειρων επιθυμιών που παρέχει η νεοφιλελεύθερη μεταμοντερνότητα, όπου το μόνο νόμισμα και ταυτόχρονα αντικαταστάτης είναι η ιερή κατανάλωση.
Μόνο σε αυτό το μέρος του κόσμου, βρίσκουμε εκκεντρικές και παράλογες προτάσεις που μετατρέπονται σε πολιτικές ατζέντες. Αυτές οι προτάσεις δεν είναι τίποτα άλλο από παράγωγα της φιλελεύθερης κοινωνικής μηχανικής που βιώνει ο Δυτικός άνθρωπος, όπου από νωρίς, παραφράζοντας τον μεγαλύτερο σκέπτη του 20ού αιώνα, τον Martin Heidegger, εκτίθεται στην απεχθή αφανισμένη λάμψη του ιερού, στη μόνιμη και συστηματική απόκρυψη του πραγματικού ύπαρξης. Έτσι, επιτεύχθηκε μια χαοτική τάξη πραγμάτων, από την εγγενή αντίθεση και υπονόμευση του φιλελευθερισμού έναντι κάθε αρχής, όπως εκείνη την εποχή κατήγγειλε ο Carl Schmitt. Επομένως, είναι ο ίδιος ο φιλελευθερισμός που φέρει την Ανομία, δηλαδή “την εμφάνιση του κακού στη γη… την απομυθοποίηση του καλού και του κακού” και/ή την ίδρυση μιας “Σατανοκρατίας”, δηλαδή της “…αυτοκρατορίας του κακού μέσω της ευθανασίας, της άμβλωσης, της ιδεολογίας του φύλου, της ελευθέρωσης της χρήσης ναρκωτικών, της διάλυσης της οικογένειας. Με λίγα λόγια, είναι η δικτατορία του σχετικισμού, του ηδονισμού, του νιχιλισμού, της απομαγνητοποίησης του κακού και της απομυθοποίησης του καλού. Αυτό ακριβώς αποτελεί το κακό της εποχής μας, που η λεγεώνα των μεταμοντέρνων διανοουμένων αρνείται να αναγνωρίσει…”, όπως σωστά έχουν επισημάνει οι περουβιανοί διανοούμενοι, ο πολιτικός επιστήμονας Eduardo Hernando Nieto και ο φιλόσοφος Gustavo Flores Quelopana, αντίστοιχα.
Η ερώτηση που βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του σκοτεινού πανοράματος μιας ανθρωπότητας που υπονομεύεται από τα ανθρωπολογικά της θεμέλια είναι η εξής: πώς κατέληξε αυτή η δυστυχής κατάσταση στον Δυτικό κόσμο; Και η απάντηση προκύπτει από μόνη της, επειδή, όπως αναφέραμε, ο φιλελευθερισμός είναι ο εχθρός κάθε αρχής, και η Δύση γνώρισε και έζησε πολύ νωρίς, στην αυγή της καρτεσιανής μοντερνότητας της υπολογιστικής σκέψης (με τα λόγια του Heidegger: Das Rechnende Denken), την κεντρικότητα του ξεριζωμένου ατόμου έναντι της αρχής του ιερού, έπειτα έναντι της αρχής της κοινότητας, έπειτα έναντι της αρχής της οικογένειας, έπειτα έναντι του κράτους, και όπως παρατηρείται στην εποχή μας, έναντι της αρχής των πιο βασικών βιολογικών νόμων, καθώς προκαλεί διεστραμμένα και παράλογα την ιδεολογία του φύλου, η οποία προβλέπει την ύπαρξη περισσότερων από εκατό φύλων προς τα οποία μπορεί να έχει πρόσβαση το άτομο, συμπεριλαμβανομένων άλλων ειδών ζώων, και όλα αυτά υπό την προστασία και προώθηση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.
Επίσης, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι η ιδεολογία του φύλου, που είναι προφανώς καταστροφική για την ανθρώπινη φυλή, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η απόλυτα αναγκαία επιδείνωση που ανοίγει τον δρόμο για την απόλυτη κυριαρχία του Ανθρώπου, δηλαδή την τεχνο-αναπαραγωγή και τον υπερανθρωπισμό, όπου ο πρώτος ισχυρίζεται ότι η ανθρωπότητα δεν θα γεννιέται πλέον αλλά θα παράγεται σε εργαστήρια, και ο δεύτερος ότι ο Ανθρώπος μπορεί να ξεπεράσει τους βιολογικές του περιορισμούς μέσω της τεχνολογίας και να υπερβεί τον Ανθρώπο, να είναι πιο γρήγορος, πιο δυνατός, πιο έξυπνος, συμπεριλαμβανομένων “συναισθηματικών” σχέσεων μεταξύ μηχανών και ανθρώπων. Όπως δηλώνει ο Pedro Bustamante, “Δεν πρόκειται να ρομποτοποιήσουμε τον άνθρωπο, πρόκειται να ανθρωποποιήσουμε το ρομπότ.” Είναι άραγε το τέλος της ανθρωπότητας όπως την γνωρίζουμε.
Σύμφωνα με τον μεγάλο ισπανό πολιτικό επιστήμονα, Dalmacio Negro Pavon, έναν εξέχοντα φιλελεύθερο, η Δύση πέφτει θύμα του “Φιλελεύθερου Ολοκληρωτισμού” (2016), συμπίπτοντας με την ιδέα του “Τρίτου ολοκληρωτισμού” του Καθηγητή Alexander Dugin, όπου ο μόνος δυνατός κανόνας είναι να ικανοποιηθεί η αυθαιρεσία της ξεριζωμένης ατομικότητας μέσα από μια αγορά με όλο και πιο εκκεντρικές προσφορές (άμβλωση ως “ανθρώπινο δικαίωμα”, ευτανασία ως “αξιοπρεπής θάνατος”, ακρωτηριασμός ως “αλλαγή φύλου”, αγοραπωλησία νεογνών με την “υποκατάσταση μητρότητας”, συνθετική κρέατα, πράσινη ενέργεια κ.λπ.) που έχουν προωθηθεί στη μεταμοντέρνα εποχή από τα όλο και πιο αδύναμα “κράτη ευημερίας”, δημιουργώντας μια είδους κοινωνική απομόνωση όπου θεσμοί όπως η παραδοσιακή οικογένεια καταστρέφονται εκ των υστέρων, υπέρ του πιο θανατηφόρου από τα ατομικισμούς.
Ωστόσο, όπως δήλωσε ο Carl Schmitt, “Ο κόσμος θα είναι πάντα μεγαλύτερος από τις ΗΠΑ”, και πράγματι, σήμερα είμαστε προνομιούχοι μάρτυρες της Μεγάλης Αφύπνισης των ιστορικά αμελημένων λαών του Παγκόσμιου Νότου, οι οποίοι, στον ρυθμό των πρωτοφανών κινήσεων μεγάλης κλίμακας, που προκαλούνται από τη δυναμική του Πολυπολικού Κόσμου με επίκεντρο το ευρασιατικό στρατηγικό τρίγωνο, το “RIC” (Ρωσία, Ινδία, Κίνα), νέες γεωπολιτικές πραγματικότητες ανθίζουν σήμερα, όπου η αναγέννηση των μεγάλων πολιτισμικών χώρων γίνεται όλο και πιο πραγματικότητα, και η αναβίωση των χιλιετών πολιτιστικών ιστοριών, με τις αντίστοιχες παραδόσεις και πιστεύω τους, είναι σήμερα η σημαία της Μεγάλης Αφύπνισης της παγκόσμιας πλειοψηφίας που ενώνεται γύρω από τις BRICS, αντιμέτωπη με την υποβιβασμένη κανονικότητα των τρόπων ζωής (και σκέψης) στον υποχωρητικό Ατλαντιστή Μονοπολικό Κόσμο. Σήμερα παρατηρούμε την εμφάνιση μιας Νέας Διεθνούς Τάξης, η δυναμική της οποίας δεν καθοδηγείται από την αφηρημένη και φθαρμένη “Διεθνής Τάξη βασισμένη σε κανόνες” που επιβλήθηκε από την Κολεκτίβα Δύση με τρόπο ολοκληρωτικό στον υπόλοιπο πλανήτη, αλλά η οποία βασίζεται στη δυναμική του Πολυπολικού Κόσμου, αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η Αγγλο-αμερικανική Μονοπολική Ηγεμονία έχει χαθεί για πάντα, καθώς η Δύση έχει υπερκεραστεί στην ευρεία έννοια του όρου, καθώς δεν έχει πλέον την ικανότητα να διατηρήσει την κυριαρχία της. Αυτό είναι ο λόγος που οι κίνδυνοι για τη Διεθνή Ασφάλεια του 21ου αιώνα αυξάνονται, καθώς, όπως διδάσκει η ιστορία, κάθε αλλαγή στη διεθνή τάξη συμβαίνει μέσα σε μεγάλες ταραχές και δοκιμασίες, που αποτελούν στρατηγικές απειλές για την αναδυόμενη Πολυπολικότητα.
Μετάφραση στα Ελληνικά Άγγελος Καραγεώργος
Οι μεταφρασμένες Ομιλίες του Φόρουμ θα αναρτώνται εδώ μια μια.
