«Η Ατζέντα 21 του ΟΗΕ και η Μεγάλη Επαναφορά.
Η πτώση από τον φιλελευθερισμό στον τεχνοκρατισμό και τον διανθρωπισμό».
Κισινάου Φόρουμ 9/11-10/11.2023
Garry Robson. Προγραμματισμός του Παγκόσμιου Πολίτη: Κυβερνητική (Cybernetic) παιδική ηλικία, ESG και εταιρικός μαοϊσμός
Ο επόμενος ομιλητής μας είναι ο Garry Robson από την Αγγλία, αλλά ζει πλέον στην Πολωνία. Είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Jagiellonian στην Κρακοβία της Πολωνίας και ο κύριος διοργανωτής της διάσκεψης “Η Άνοδος της Ψηφιακής Τεχνοκρατίας”, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο τέλος Σεπτεμβρίου, στις 28 και 29. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι το “Εξαφανισμένοι Εικονικά: Νέοι Αμερικανοί στην Ψηφιακή Τεχνοκρατία”(Virtually Lost: Young Americans in the Digital Technocracy). Η ομιλία του έχει τίτλο “Προγραμματισμός του Παγκόσμιου Πολίτη: Κυβερνητική Παιδική ηλικία, ESG (Περιβαλλοντολογική και Κοινωνική Κυβερνητικότητα) και Εταιρικός Μαοϊσμός”.
Σας ευχαριστώ. Οπότε, για να συνεχίσω, θέλω να επικεντρωθώ σε δύο πτυχές: μία από κάθε μία από τις δύο ομιλίες με τις οποίες ξεκινήσαμε. Η πρώτη αφορά την κυβερνητική (cybernetics), και θα ήθελα να έχουμε ως εικόνα για την ομιλία μου αυτή ενός παιδιού, ενός εφήβου, εφήβου που είναι κλειδωμένος σε μια ολοκληρωμένη κυβερνητική σχέση με τη συσκευή του (έξυπνο τηλέφωνο), σε ένα είδος κλειστού συστήματος βρόχου που σχεδιάστηκε για να αυτοματοποιήσει όλα τα στοιχεία της αλληλεπίδρασης.
Έτσι, θέλω να μιλήσω για την αυτοματοποίηση, την προσπάθεια να αυτοματοποιηθούν οι κατανοήσεις, οι αντιδράσεις και οι συμπεριφορές των νέων ως προδρόμου της εγκατάστασης μιας τεχνοκρατίας. Εάν ήμουν ένας από αυτούς που εργάζονται για να επιτευχθεί η εγκατάσταση μιας τεχνοκρατίας σε πέντε ή δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, θα επικεντρωνόμουν πολύ στους νέους αυτήν τη στιγμή, πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει. Έτσι, θα προσπαθήσω να συνδέσω δύο πράγματα. Το ένα είναι αυτή η προσπάθεια να αυτοματοποιηθούν κυβερνητικά οι συμπεριφορές των ανθρώπων, ανθρώπων που βρίσκονται ακόμα σε διαδικασία διαμόρφωσης, (και το άλλο είναι) αυτό που αποκαλούμε woke (ξυπνημένη) ιδεολογία, που πιστεύω ότι αντιμετωπίζεται πολύ ελαφριά… Θέλω να ξεκινήσω μιλώντας γι’ αυτό, επειδή τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια, έχουμε αρχίσει όλοι να μιλάμε για τον όρο “woke” σαν να ήταν απλώς μια πιο ενοχλητική εκδοχή της παλιάς πολιτικής ορθότητας.
Θα ισχυριζόμουν όμως ότι είναι ένα πολύ βαθύτερο, πιο εκτεταμένο και σημαντικό πράγμα που προσπαθούμε να κατανοήσουμε. Θέλω να προσφέρω μόνο πέντε ή έξι ορισμούς ή τρόπους σκέψης για τον όρο “woke” που έχω σκεφτεί. Δεν θα είναι μια πλήρης λίστα, αλλά θέλω να μιλήσω για αυτά τα πράγματα επειδή θα παρέχουν τον τύπο περιεχομένου και των στρατηγικών μέσω των οποίων πραγματοποιείται η προσπάθεια αυτοματοποίησης και γνωσιακής κυβερνητικοποίησης των παιδιών και των νέων που λαμβάνει χώρα τώρα.
Έτσι, θα συνδυάσω αυτά τα δύο πράγματα και στη συνέχεια θα μιλήσω για την κοινωνική φυσική, που είναι ένα σύνολο πρακτικών που έχουν ως στόχο τη δημιουργία μιας συλλογικής σκέψης και συμπεριφοράς για μια κεντροποιημένη τεχνοκρατική οντότητα τύπου Borg.
Θα ξεκινήσω με μερικές σκέψεις για το πώς μπορούμε να σκεφτούμε τον όρο “woke” με πολυδιάστατο τρόπο. Το πρώτο πράγμα, φαίνεται σε μένα, είναι αυτό… αν θέλετε μια “Μεγάλη Επανεκκίνηση”, που είναι μια επαναστατική δήλωση, και θέλετε μια επαναρρύθμιση βασισμένη σε αρχές “έτους μηδέν”, όπως οι αρχές της Γαλλικής Επανάστασης ή του Πολ Ποτ στην Καμπότζη, θα θέλατε να σβήσετε τα πάντα που προϋπάρχουν.
Έτσι θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι αυτό που ονομάζεται “woke” είναι μια καταστροφική, επαναστατική επίθεση πριν από τη “Μεγάλη Επανεκκίνηση” κατά όλων των συνηθισμένων πολιτισμών και τρόπων κατανόησης. Αυτό έχει προφανείς πραγματικές συνέπειες, όπως το διαίρει και βασίλευε, η δημιουργία φυλετικού πολέμου στις Ηνωμένες Πολιτείες, η διάσπαση ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, η κατάρρευση της παραδοσιακής έννοιας της οικογένειας, έτσι ώστε αυτή (η “Μεγάλη Επανεκκίνηση”) να ενσωματωθεί στην κοινωνία, με τα παιδιά να απορροφούν αυτό το υλικό μέσω της εκπαίδευσής τους, της πολιτιστικής κατανάλωσης τους, σε μια συνεχή βάση.
Δεύτερον, πιστεύω ότι μπορούμε να το θεωρήσουμε ως μια πρόταση για ένα σύστημα ελέγχου σκέψης μέσω της επιβολής ευρείας σύγκλισης στον πληθυσμό, βασισμένη σε ένα είδος σκελετικού, ψευδοηθικού συστήματος που βασίζεται στη συνεχή, τελετουργική επανάληψη ξορκιών. Οι Ζωές Μαύρων Έχουν Σημασία, η Τρανσφοβία και όλα τα υπόλοιπα, που εμφανίζονται στην καθημερινή ζωή, μπορεί να ενσαρκώνουν πράγματα στο μυαλό των ανθρώπων ως μέρος μιας εκτελεστικής πραγματικότητας της καθημερινής ζωής, με πρακτικό τρόπο, βασιζόμενο σε αυτά τα στοιχειώδη παραληρήματα, (αυτό είναι) πολύ παλιό είδος συστήματος για την διαμόρφωση των νέων ανθρώπων.
Φυσικά, πρέπει να σκεφτούμε τον θρησκευτικό ή ψευδοθρησκευτικό χαρακτήρα αυτών των στρατηγικών. Ο Douglas Murray αποκαλεί τον όρο “woke” μια νέα μεταφυσική για το που βρισκόμαστε τώρα, μια θρησκεία χωρίς θεό, η οποία αντιμετωπίζει την κρίση νοήματος που είναι ενδημική στον κόσμο, εν μέρει λόγω της προσπάθειας των τεχνοκρατών να στερήσουν τη ζωή από νόημα ή να αναστατώσουν τα νερά. Έτσι, μπορούμε να το θεωρήσουμε ως μια νέα μεταφυσική, που σημαίνει… ότι οι άνθρωποι που την υποστηρίζουν πραγματικά… είναι περισσότερο σαν αφοσιωμένοι πιστοί που πιστεύουν σε ένα σύστημα πεποιθήσεων. Αυτό αποτελεί φυσικά μια θεολογική δικαιολογία για την κυριαρχία των παγκοσμιοποιητών. Και δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, ίσως το πιο ενδιαφέρον, πραγματικές χριστιανικές κοινότητες έχουν γίνει το σημείο αυτής της δραστηριότητας για να εκμεταλλευτούν ιδέες για το έλεος, την ενσυναίσθηση, για να τυλίξουν τον χριστιανισμό προς μια “woke” κατεύθυνση, βασιζόμενοι, και πάλι, σε αληθινές πεποιθήσεις, όχι σε μοδάτα πακέτα ιδεών.
Στο πιο ακραίο του, πιστεύω ότι μπορούμε να σκεφτούμε, και ορισμένοι από εμάς μιλήσαμε γι’ αυτό χθες, μια μεταφυσική εξέγερση, μια πραγματικά σοβαρή μεταφυσική επανάσταση εναντίον του Θεού, φυσικά, αλλά και κάθε μορφής κοινωνικού και υλικού περιορισμού ή συνόρου. Ένα παράδειγμα είναι το βιβλίο που δημοσίευσε η Martine Rothblatt το 2011, το οποίο ρητά, ως ένα μανιφέστο, συνδέει τον τρανσσεξουαλισμό και τον τρανσανθρωπισμό ως έναν σταδιακό ταξίδι προς την πλήρη εγκατάλειψη του ανθρώπου. Έτσι, στο βιβλίο, αυτός, ένας δισεκατομμυριούχος influencer στον χώρο της τεχνολογίας, αρκετά περιέργως, μιλάει για το πώς δεν μπορούσε πλέον να ζήσει στο δυαδικό ανδρός-γυναικός. Ήταν απλά πολύ περιοριστικό γι’ αυτόν, οπότε έγινε γυναίκα.
Ωστόσο, ανακάλυψε ότι οι προβληματισμοί του δεν λύθηκαν με τη μετάβασή του σε γυναίκα, διότι τώρα επιθυμούσε να γίνει μετάνθρωπος, καθώς ακόμα και η μετατροπή σε γυναίκα είναι πολύ περιοριστική. Έτσι, επιθυμούσε να εγκαταλείψει την ανθρώπινη κατάσταση, τη σωματική ανθρώπινη κατάσταση, υπέρ του να μετατραπεί σε μια σειρά από ασώματες σκέψεις σε ένα κουτί. Δεν καταλάβαινε ότι αυτό δεν θα συμβεί. Ή μπορεί απλά να είναι ένα ιδεαλιστικό σκεπτικό που προωθεί ως μάρκετινγκ ίσως. Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί μια… μεταφυσική εξέγερση ή απλά μια μορφή νιχιλισμού, μια πλήρης απόρριψη όλων όσων έχουμε κατανοήσει μέχρι σήμερα ως ανθρώπινο και χαρακτηριστικό της ανθρωπότητας.
Και είναι πλέον νομικά ενσωματωμένο. Ένα ενδιαφέρον πράγμα για το woke είναι ότι νομίζω έχει αναπτυχθεί επί δεκαετίες. Και αν κοιτάξετε, για παράδειγμα, τα αμερικανικά αλλά και ορισμένα ευρωπαϊκά νομικά συστήματα σε διαχειριστικά κράτη, είναι βαθιά ενσωματωμένο στο δίκαιο, ήδη πολύ βαθιά ενσωματωμένο… και επομένως, ο αθλητής που λέει το λάθος πράγμα ή ακυρώνεται, παραβιάζει τους κώδικες όλου αυτού τόσο σε νομοθετικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο λαϊκής αποδοχής. Και φυσικά, για να τελειώσω, το woke είναι μια πολύ-δισεκατομμυριούχα βιομηχανία, σε διάφορα επίπεδα, που επιβάλλεται από τα άνω προς τα κάτω μέσω της “ESG”, που είναι αποτέλεσμα της κυριαρχίας των πλουτοκρατών στα “Ηνωμένα Έθνη”.
Τόσο πολλοί άνθρωποι βρίσκονται υπό την ψευδαίσθηση ότι αυτό που αποκαλούμε “woke” είναι μια οργανική, αυθόρμητη πολιτική κίνηση, αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να το αντιληφθούμε πολύ περισσότερο ως ένα σύστημα που επιβάλλεται από τα άνω προς τα κάτω μέσω του νόμου και μέσω ενός συστήματος πιστοληπτικής αξιολόγησης εταιρειών και οργανισμών, το οποίο το πρόγραμμα ESG είναι εκεί για να επιβάλει. Έτσι, πιστεύω ότι είναι πολύ μακριά από το να είναι απλώς κάτι αυθόρμητο που ξεκίνησε να συμβαίνει και συνεχίζεται. Και πιστεύω ότι αυτό είναι μέρος ενός μεγαλύτερου παζλ, το οποίο δεν μπορούμε να αναλύσουμε αυτήν τη στιγμή, του καπιταλισμού του μονοπωλίου και του υψηλού επιπέδου Μεγάλου Χρήματος που μετατρέπεται σταδιακά σε κάτι πολύ περισσότερο παρόμοιο με τον κομμουνισμό… με τον Larry Fink της BlackRock να αρχίζει να μοιάζει πολύ με κάποιον που θέτει πενταετή πλάνα για την οικονομία, κεντρική οικονομία και άλλα παρόμοια, τα οποία χρειάζεται να διερευνηθούν.
Και πιστεύω ότι αξίζει να σκεφτούμε αυτήν την αναγέννηση (της κομμουνιστικής σκέψης) ως μέρος των “woke” μαοϊκών στρατηγικών για την επιβολή της ιδεολογίας. Επιστρέφουμε ξανά στον κόσμο των συνεδριάσεων αγώνα, των τελετουργιών εξευτελισμού· δείτε τους αστυνομικούς γονατιστούς στις διαδηλώσεις του Black Lives Matter. Και, σημαντικότερο, η δημιουργία, μέσω της εκπαίδευσης, παιδιών ακτιβιστών που μοιάζουν όλο και περισσότερο με την μαοϊστική Ερυθρά Φρουρά, που αντιστρέφονται εναντίον των γονέων τους, απορρίπτοντας ενεργητικά τον παλαιότερο πολιτισμό μέσω του προγράμματος Κοινωνικής Συναισθηματικής Μάθησης. Έτσι, στις “Ηνωμένες Πολιτείες και στη Βρετανία, που είναι οι χώρες με τις οποίες είμαι πιο εξοικειωμένος, τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουμε ότι η παλιά θεραπευτική προσέγγιση, ο πολιτισμός που ήταν 30 χρόνια πριν, μεταμορφώθηκε σε κάτι πολύ πιο ριζοσπαστικό. Δεν μεταμορφώθηκε, οδηγήθηκε προς μια πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση για να δημιουργήσει, από την οπτική γωνία του μαοϊστικού ή μαρξιστικού κοινωνικού ακτιβισμού, ενεργητικούς πολίτες. Αυτό είναι πλέον ένας ρητός στόχος των εκπαιδευτικών σε ορισμένες περιοχές. Και έτσι, παίρνουμε την θέση του παιδιού ακτιβιστή της Ερυθράς Φρουράς θεσμοθετημένη μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος σε ορισμένες δυτικές χώρες.
Έρχομαι τώρα στην “κοινωνική φυσική”. Τώρα, εφόσον σκεφτόμαστε αυτήν την εικόνα (το παιδί που κρατά ένα smartphone), ο πρόδρομός της, όπως καθιερώθηκε από αρκετούς συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένης της Shoshana Zuboff στο Age of Surveillance Capitalism (Η Eποχή του Καπιταλισμού παρακολούθησης), ήταν οι στρατηγικές του Facebook για τη διατήρηση της προσοχής των χρηστών βασισμένες σε παλιές τεχνολογίες τζόγου τύπου ενόπλου ληστή του Λας Βέγκας. Αυτή η τεχνολογία τοποθετεί τον χρήστη σε μια παραίσθηση. Ονομάζεται “Η Ζώνη”, όπου ο συνειρμικός συνειδητός νους απενεργοποιείται και δεν σκέφτεσαι τίποτα αλλά είσαι βυθισμένος στην ευχαρίστηση. Συνεχίζεις να βάζεις τα χρήματά σου και δεν σε νοιάζει μέχρι να τελειώσουν. Αυτή η ζώνη αφήνει τους ανθρώπους πολύ ανοιχτούς σε προτάσεις. Η ερώτηση εδώ είναι να παραχθεί μια κατάσταση υποδειξιμότητας. Και η πρότασή μου είναι ότι σε αυτήν την υπερβολικά υποδειξιμη καταστάση, μπορούν να αποσταλούν όλα τα είδη μηνυμάτων στον παραλήπτη στο συναισθηματικό επίπεδο – σε επίπεδο, όχι ρητορικής, αλλά ίσως μπλοκ λέξεων, μουσικών κομματιών, κτλ. Αυτό είναι μια μορφή υπερ-παρακίνησης ή νευρο-παρακίνησης, και υπάρχει ένας τύπος με το όνομα Alex Pentland στο MIT που το μετατρέπει σε επιστήμη και σε μια κερδοφόρα επιχείρηση, επειδή δηλώνει ότι μπορεί τώρα να παράγει και να κινεί ανθρώπους με τρόπο παρόμοιο με σμήνη, βασιζόμενος, όπως λέει η Zuboff, στην αυτοματοποίηση των συμπεριφορών τους.
Έτσι, κάτι εμφανίζεται στο τηλέφωνό σας, λαμβάνετε κάποιου είδους εναέριο σήμα και ανταποκρίνεστε σε αυτό χωρίς να σκέφτεστε. Με αυτόν τον τρόπο, με βάση την ατελείωτη εξόρυξη δεδομένων από μαθητές και τις νέες εκπαιδευτικές τεχνολογίες, ελπίζεται ότι αυτό που ο Pentland αποκαλεί να συγκεντρώνεις ανθρώπους βάσει αυτού που αποκαλεί “κοινωνικά αγαθά” (social universals δηλ υγειονομική περίθαλψη, μεταφορές, ενέργεια, ασφάλεια…) θα επιτευχθεί.
Ένα από τα πράγματα που καθιστούν όλο αυτό το έργο τόσο αποτελεσματικό είναι η αποσωμάτωση και η (αποδυναμωμένη) εξουσία των παιδιών… χρειάζεται να βγάλουμε τα παιδιά από τον μηχανισμό, να τα επαναφέρουμε στα σώματά τους και να τα αναστήσουμε να κάνουν τα πράγματα που οι άνθρωποι πάντα έκαναν μαζί στα σώματά τους πριν από όλα αυτά που ξεκίνησαν πριν από 20 χρόνια. Έτσι θα ολοκληρώσω εδώ – όσον αφορά τις λύσεις και το σχηματισμό κοινοτήτων, ένα πολύ σημαντικό βήμα, ένα βασικό βήμα σε αυτό, θα ήταν, νομίζω, να επαναφέρουμε τη σωματική παρουσία των παιδιών και των νέων και να βοηθήσουμε στη δαιμόρφωση τους με αυτόν τον τρόπο.
Μετάφραση στα Ελληνικά Άγγελος Καραγεώργος
Οι μεταφρασμένες Ομιλίες του Φόρουμ θα αναρτώνται εδώ μια μια.
